DiyetCenter - Türkiye'nin En Büyük Diyet ve Zayıflama Forumu

semay

Çoğumuzun hikayesi aynı galiba..Ben ergenlikte,üniversitede hafif etine dolgundum.Dışarıda yemek yiyemediğimizde yurttaki odamızda Allah ne verdiyse yerdik ki bu genellikle ekmek arası helva ve çay olurdu.Sonra işte evlilik,çocuk ,sıkıntılar derken 37 yaşında 78 kilo olduk çıktık.
Aslında ben yemek yemekten hiç hoşlanmıyorum,salata türlerini,zeytinyağlıları,kahvaltıyı,abur cuburu çok seviyorum,Daha faydalı şeyleri yiyemiyorum.Temsil misal yoğurt ve su.........Öyle sıkıntılı zamanlarımda yemeğe saldırmıyorum ama neyi ne zaman yiyeceğimi de açıkçası bilemiyorum..Bir de aşırı sabırsızım hemen kilo vermek istiyorum, sanki bu kiloları hemen almışız gibi.....Sonuçta yıllar aylar içerisinde bu kiloları aldık, tabiki de o hızda vereceğiz di mi?Sabırsızlandığım için kilo veremiyorum bu da beni demoralize ediyor.Hemen diyete küsüyorum.Kendimi de hiç sevmediğimden yani bilemiyorum halim ne olacak.................

akdnz

Ben hep zayıf bir çocuk ve gençkızdım,öyle de evlendim
58 kilo ve 36-38 beden arası olarak başladığım evlilik hayatımda her doğum bana 10 kg olarak geri döndü ortalama.
Çocuklar büyüdükçe mutfak becerilerim arttıkça da yedikçe yedik tabii
ailem Kilis li eşimin ailesi Siirtli her iki mutfakta et,acı,bulgur,hamur,yağlı ve çokkkkk lezzetli yemekler üzerine kurulu
Eşim ve erkek çocuklarım aynen bu saydığım mutfak ve yemeklerini seviyorlar ben ve kızım ise Allahtan sebze de seviyoruz.
Sebzesever olmam benim için büyük şans aslında oysa ki enginar,kereviz vs. sebzeleri bilmeden ve yemeden büyümüştüm.
Şimdi mutfağımda mutlaka sebze pişiyor kızım ve benim için ama işte ailenin diğer fertlerine yapılan yemekleri de cok seviyorum.
diyeti boşladığım zamanlarda aç olmasam bile ne yesem diye dolabın karşısında dakikalar geçiriyorum.
Sabahları uyanınca hemen kahvaltı edememek ise benim için büyük dezavantaj.
diyette olunca zorlamayla da olsa yiyorum ama boşladığım zamanlarda 8 uyanıyorum mesela 11 e kadar fln canım hiç bişey istemiyor ama sonra hani deli gibi yemek istiyorum gözüm dönüyor neredeyse,3 yumurta kırıp yediğim bile olmuştur böyle zamanlarda
sonra tabii tıka basa yedikten sonra 4-5 gibi yine acıkıyorum bu defa da yine ne bulursam işte

Birde gece yeme alışkanlığı kötü.
Bizim aile yemek saatimiz her zaman 19.00 onlara da eşlik ediyorum kıyısından köşesinden
Saat 23-24 gibi çay su bişey için mutfağa uğrayınca hemen ekmek arası peynir bişey sıkıştırıp atıştırıyorum buda büyük yanlış biliyorum.


Ama zayıflamayı da çok çok istiyorum

__________________
Ben bir PuCCayımmmmBen bir PuCCayımmmm holleyyyy

sedadeniz

Selam. Ben şu an 31 yaşındayım. Benim kilo problemim aslında 27 yaşına kadar falan yoktu. 27'ime kadar da çok fazla yememe rağmen, bir kaç kilo oynar, pek fazla kilo almazdım. Sanırım metabolizmam hızlı çalışırdı. Üniversitede arkadaşlarım hep bana özenirdi, ha bire yesem de hep zayıftım, normal zayıflıkta. Hayatım boyunca hep öyle gidicek zannettim herhalde. 27'ime kadar 60 civarındayken, daha sonra 64, 65 olmuşum, farkında değildim, o zaman nişanlıydım, o, söyledi, kilo mu aldın diye . Daha sonra da 70'e kadar çıktım. Son üç yıldır da aşağı yukarı böyle. Boy da 1.70, bu sefer hem enine hem boyuna, Alman gelini gibi oluyorsunuz.

Çok yememin sebepleri; hem çok iştahlıyım eskiden beri, hem de duygusal yeme, ayrıca yemekten zek almam. Böyle karmaşık bir şey işte. Beni uzunca bir süre durdurmayan şey, yememe rağmen kilo almamam olmuştu. Şimdi ise bu yılların alışkanlığından kurtulmak zor oluyor, istikrarsızım, duygusal yemeler oluyor, depresyon da var belki. Ama aslında eşim de baskı yapmasa da daha zayıf olmamı istiyor. 60 kilo olduğum eski günlerimi özledim.

elfi

Neden kilo alıyordum...
Ergenlik döneminde en küçük üzüntümü buzdolabı karşısında geçirmeğe çalışmak beni bugünlere getirdi... Hızla kilo aldığımı farkettiğimde hareketli bir insan olmak yerine oturmayı seçtim...Bilinçsiz diyetler yaprım, saatlerce aç kalıp sıkıldığımda yemek yedim...

Neden çok yiyordum...
Sıkıntılarımı birileriyle paylaşmak yerine bişiler yerdim, ölçü kavramım olmadı, bazen kusana kadar yediğimi bilirim, yediğim şeyin tadını almak yerine yemek için yedim... Ve ekmek,tuz, şeker hayatımdan çıkaramayacağım tatlar oldu...

Neden istikrarsızım...
Vücudumun yaptığım diyetlere yavaş cevap vermesi... Moralimi bozuyor... Aynı beslenme şekliyle insanların hızlı giden kiloları bende gram hesabında olunca vazgeçişlerde çok oldu...

Ama artık bunları geride bırakıyorum

__________________

hilal25

slm.bende acilen kilo vermesi gerekenlerdenim.ama hep erteliyorum.hayatım hep diyetle geçti.5 kilo verdim bikaç ay sonra 10 kilo aldım.e bide şimdi doğum yaptım tam şişko oldum.ya ben pastaya dayanamıyorum yemek yemek aklıma gelmiyo acıkmıyorum ama pasta ,çikolata tatlı beni bitiriyo.yani diyetimin başlayıp bitme nedenleri hep bunlar.evliliğimi bile etkiledi.kocamın beni beğenmediğini düşünüyorum.bu sefer aburcubur dostum oluyo.eskiden 70 kiloydum nekadar şişkoyum derdim şimdi 90+..iradesizlik çok kötü.beni yakan çilolata oldu maalesef:((ama onu sevmekten vazgeçemiyorum:)) yaaa resmen şişmanım işte.dayanamıyorum artık çıkmazdayım sanki.yardım edecek varsa beklerim.

begum

neden kilo aldım benim kiloalmaya başlamam doğumdan sonra başladı emzirme dönemimde ne gçrsem yememden kaynaklandı herkes hamilelikte alır bense hamilelik dönemimi çok güzel geçirdim fakat doğum sonrası pis boğazlığım beni 89 lara kadar çıkardııı

neden çok yiyordum nasılsa bir kez almıştımm bu kadar kiloyu diyee dahada sorumsuzca yedim durdum....

neden istikrarsızdımdiyete başlıyordum bir süre verdiğimde çevremdeki insanları aa ne kadar zayıflamışsın artık yeter daha verme kötü olursun falan demeleriyle gaza gelip havaya girip tekrar sil baştan yaptığım çok oldu ondan bir türlü istikrar tutturamadım

ama artık öyle değil kararlı ve istikrarlıyım istediğim kıyafetleri gönül rahatlığınca giyebilmek kadar güzel bir duygu yok dışarı çıkarken saatlerce bunumu giysem onumu derdi bittii

__________________




Created by MyFitnessPal.com - Free Calorie Counter

işte benim günlüğüm
http://www.diyetcenter.com/60-69-gru...e-gunlugu.html

güll-can

hiç bi zaman zayıf biri olmadım,çok fazlada kilolu da değildim,
hamileliklerim problemli olduğu için her iki hamileliğimde 7-8 kilo aldım,doğumdan sonrada aynı kiloma döndüm hep,
neden çok yiyordum
ben sıkıntılarımı,üzüntümü,sinirimi hep yemek yirerek çıkardım,öyle çok yiyordumki kendime geldiğim zaman patlayacak gibi oluyordum,
eğer mutlu isem yemek yemek aklıma bile gelmez,
iplerin koptuğu an ise 4-5 öncesine dayanıyor 75 olan kilom hızla 90 lara doğru yol almaya başladı ama içimde o kadar ümitsizlikler vardıki zayıflamayı hiç düşünmedim,hep yemek yiyerek mutlu olacağımı sanıyordum,
neden istikrarsızım
yılbaşına kadar zayıflama serüvenim gayet iyi gidiyordu,havalar güzeldi ve devamlı yürüyüş yapıyordum,kış gelince yürüme imkanım kalmadı tartıya her çıktığımda aynı kiloyu görmek canımı çok sıkıyor,belkide bu yüzden biraz diyet modundan çıktım

__________________
SEMAY

Sıskakız

Güzel bir konu, açtığın için teşekkür ederim.

Kendimi özetleyeyim, gençlik yıllarım incecik geçti, öyle ki 27 beden kot giyiyordum.

Evlendim birkaç kilo aldım ama görüntümde çok belirgin bir değişim olmadı, eşit dağlılır kilolar bizim ailede.

Çocuğum oldu ben doğum sonrası 75 kiloydum, asla beğenemedim kendimi, bana ait olmayan bir beni taşıyormuşum gibi, sanki misafirimmiş de gidecekmişim gibi hissettim hep, hala daha bu durum değişmedi, bir gün gidecek elbet, o günü yakalamıştım oysa (75ten58 inmiştim), kıymetini bilemedim.

Tekrar ulaşana kadar çaba göstereceğim şimdi 65-66 arası dönemdeyim 2 yıldır falan, bi gayrete gelsem 4-5 daha versem ümitleneceğim. Ama olmuyor eski azmim gelmiyor bir türlü, sebebi bence bu kilonun üzerime yakışıyor olması, rahatsız edici boyutta olmaması, bi rahatsız olsam başaracağım da onu beceremiyorum.

İşte beeleeee

__________________
İktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri, şahsî menfaatlerini, müstevlîlerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler... Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi vazifen, Türk istiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır... MUSTAFA KEMAL ATATÜRK



-GÜNCEMİN KAPISI

gelincik68

selam...neden kilo aldım? bebeklikten gelen bir kilo vardı. hem enine hem boyunaydım. yaşıtlarıma uzun olsuğum için tepeden bakardım. onlar bisiklete binerken ben uzaktan seyrederdim. bana kırılır dedikleri için bisiklete binmek hep içimde bir ukte olarak kaldı. 7 yaşında eklem romatizması geçirdim. 40 gün hastanede kaldım. o zaman bilmiyordum bol miktarda kortizonlu ilaç içtiğimi...10 yaşında hastalığım tekrarladı. hadi bir ay daha hastane...ergenliğe de çok erken girdim 11 yaşındaydım... şişmanlık yapıştı anlayacağınız. sonra aynı şekilde devam etti. yaptığım yanlışları üniversiteye gidince fark ettim. hiç kahvaltı yapmazdım. çay içmeye o sene başladım. düzenli yemeğe de. yoğurdu çorbayı salatayı yemeği o zaman öğrendim. yemekte ne var? patates kızartma, köfte, çorba...yok ben sadece köfte patates alıcam diyen biriydim. üniversiyete 75 kiloda gittim ve orda 68 kiloya kadar düştüm. sonra evlendim. doğumdan sonra çook normaldim aslında. eski pantalonlarıma girebiliyordum. sonra mevsimin kışa gelmiş olması, yaşımın 20 olması, başka bir şehirde olmam, hiç yardımcımın olmayışı sonucu eve kapandım. yaz ayında kilom sekseni geçmişti. maddi problemler, kayınvaldemle kavgalar derken ben mutlu olmanın yolunu yemekte buldum. aç olduğum için değil, içimdeki siniri bastırmak için yer olmuştum. kendimi yatıştırmamın bir yolu gibi geliyordu bana. eşimin ilgisizliği ikinci bebek derken ben iyice aldım başımı gidiyordum. bir ara giyecek ayakkabı bulamadığımı hatırlıyorum. terlik bile girmiyordu ayağıma. 115 lere çıktığımı hatırlıyorum. arada diyet ataklarım oldu bir süre kilo da verdim ama düzensiz bir aile ilişkisi varken, kocam eve sadece kuru ekmek alıp getiriyorken diyet yapmam imkansızlaştı. sonunda büyük şehre göçtük. istanbulll ver elini...geldim hemen üçüncü günü işe başladım. orda turistler için kahvaltı hazırlıyordum. onlardan çayıma süt katmayı öğrendim. çayı şekersiz içmeyi daha önce öğrenmiştim ama süt katmak hoşuma gitti bir dönem. kilom 85 e kadar inmişken iş yerindeki problemler sebebiyle başka işe geçtim. orda görev icabı hep oturuyordum. kilolarım da beni yalnız bırakmadılar onlar da gelip yanlarıma oturdular. bir süre sonra başka işe....derken evde huzursuzluk...eşimin çalışmaması, alkol problemi derken ben yine 115 lere merdiven dayamıştım. bir dostumun sayesinde kendime geldim. o dönem bir günde 2 ayrı işte çalışıyordum. aynaya bakmaya zamanım yoktu. dostum beni gördüğünde kendine ne yapıyorsun dedi. öldürmeye mi çalışıyorsun kendini? bana bir gaz verdi. ben de o gazla eve gidip eşimi karşıma aldım ve konuştum. daha evvel haftada bir bile denk gelmiyorduk aynı evde yaşadığımız halde. ona bu şekilde yürümediğini söyledim. gitmeya karar verdi. ben onu yolcu ettikten sonra bir toparlandım. 14 şubatta diyete yürüyüşlere başladım. ve eylül ayında 62 kiloydum...başlangıç 115:))...sonra ne oldu diyeceksiniz. ailemdekiler anne babam, yeter artık dediler. görenler hiç bu kadar zayıf olmadığım için benim kanser olduğumu düşünmüşler. ben de bıraktım...her gün sabah akşam birer saatlik yürüyüşlerim vardı. kendimi dinlediğim...ne kadar iyi geliyordu oysa...evde de hareket yapıyordum yatmadan evvel. her şeyi bırakınca kilolar aynen geri geldi. bir dönem deli gibi çukulata yedim. sorun yine mutsuzluk ve sıkıntıydı. beş tane kare çikolata yenir mi peş peşe? bir süre sonra gene 112 leri gördüm. insülin direnci çıktı. ilaç almaya başladım. diyetisyene gittim. yine 72 lere kadar indim. sonra yine bıraktım...yine mutsuzluk...yine yemeler...en son yazın karaciğerim problem çıkardı. yağlanma ve büyüme vardı. doktor kilo vereceksin dedi. yine diyete başladım. 13 kilosunu vermiş haldeyim. yaklaşık 2,5 ay oldu. bu sefer bırakmayacağım inşallah son olacak. yoksa benim sonum başka yerde son bulacak....demem o ki, kaç kiloda olursanız olun azmettikten sonra kilo veriliyor. ve sıkıntını üzüntünü yemekle tıkamaman gerekiyor. benim anladığım kilo vermenin yolu şurdan geçiyor: az yemek, az uyku, bol hareket, bol su....bu da benim hikayem....

__________________
3/12/2009 104,5
10/12/2009 102,2
17/12/2009 100.00
24/12/2009 98,00
20/02/2010 89,4

ikra

neden kilo alıyorum

yiyorum hemde çok yiyorum hamur işinin her türlüsünü seviyorum sporda yok otur otur alıyorum kioları

neden çok yiyorum
yemeyi seviyorum karnım aç olmasada yemek istiyorum yerken beynimi resetliyorum sadece yemek yiyorum tabi Allah ne verdiyse sonra pişman oluyorum ama neye fayda yine aynı şeyleri tekrarlıyorum

irademe sahip çıkamıyorum en kötü özelliğim bu kendime söz geçiripte yememi kesemiyorum gözüm dönüyor sanki yemek yerken bende istiyorum az yemek sağlıklı olmak ama olmuyor işte nasıl sigara içenler bırakamıyor hemen bende yemeyi bırakamıyorum

__________________